عباس عبدی در نوشتاری کوشيده است مفهوم "سرمايه اجتماعی" را با اشارهای به خدمات ارزشمند دکتر محمد علی مجتهدی (35 سال مديريت دبيرستان البرز، رياست پلیتکنيک تهران (اميرکبير فعلی) و بنيانگذاری و رياست دانشگاه صنعتی آريامهر (شريف فعلی) و ...) توضيح دهد.
با افسوس و دريغ بايد گفت که امروز آن وطندوستی، پشتکار، تدبير و استواری بسيار کمياب است. به ياد دارم روزهایی را که در دبيرستان البرز درس میخواندم و معدود کسانی را که از آن دوران باقيمانده بودند (مانند آقای آزادی، رفتگر مهربان مدرسه) و دوران شکوه البرز را (که در دو مقطع راهنمايی و دبيرستان بيش از 5000 دانشآموز داشت) با دريغ ياد میکردند.
سايت جديد آنلاين که تاکنون مستندهای خوبی از ابعاد مختلف زندگی ايرانيان تهيه کرده، اين بار به سراغ خانهای رفته است که بيش از چهارصد سال پيش ماوای شيخ بهايی نابغه عصر صفوی بوده است. اين خانه پس از سالها بیتوجهی و در آستانه ويرانی، توسط يک زوج سالمند ايرانی خريداری شده و عالمانه و عاشقانه بازسازی شده است.
برای تعيين نامزد نهایی هر يک از دو حزب دموکرات و جمهوريخواه در آمريکا، مجمع ملی هر حزب کنگرهای تشکيل میدهد که نمايندگان عادی (delegates) بر اساس رای نامزدها در مرحله مقدماتی و نمايندگان ارشد (super delegates) بصورت مستقل رای میدهند و نامزدی که بيشترين رای را در اختيار گيرد، بصورت رسمی به عنوان نماينده حزب در انتخابات نوامبر معرفی میگردد.
دکتر محمد علی نجفی که اکنون عضو شورای شهر تهران است و خود يکی از نامزدهای احتمالی اصلاحطلبان میباشد، مدل تقريباً مشابهی را برای انتخاب نامزد نهايی و واحد اصلاحطلبان پيشنهاد میکند تا بجای آن که نامزدهای انتخاباتی در پشت درهای بسته و با ريش سفيدی انتخاب گردند، بصورت دموکراتيک برگزيده شوند.
روابط سياسی ايران و مصر که پس از سه دهه قطع رابطه در حال شکلگيری بود، با نمايش فيلم "اعدام فرعون" که فيلم مستندی از ترور انور سادات رييسجمهور پيشين مصر است دوباره رو به تيرگی گذاشت. واکنش مصر به اين فيلم تاکنون لغو بازی دوستانه فوتبال با ايران، عدم شرکت در نشست جنبش عدم تعهد در تهران، بستن دفتر شبکه العالم (شبکه عربی برونمرزی صدا و سيما) در قاهره و تهديد به ساخت فيلمی مشابه در مورد بنيانگذار جمهوری اسلامی بوده است.
در ميانه تنش و جدال با کشورهای ديگر (بر سر موضوع هستهای) همين مانده بود که کشورهای عربی منطقه را هم عليه خودمان بسيج کنيم.
در هفته گذشته يکی از رويدادهايی که خبرساز شد، خريد 30 درصد از سهام شرکت فولاد خوزستان (به ارزش 1364 ميليارد تومان) توسط فردی با نام محمد جابريان بود. هفتهنامه شهروند امروز در شماره پيشين خود (شماره 53) مصاحبهای با او انجام داد و در شماره اين هفته (شماره 54) به اين موضوع پرداخت که چرا بيشتر ايرانيان نگاه خوبی به توانگران ندارند و نخستين پرسشی که با شنيدن اينگونه خبرها به ذهن آنها متبادر میشود آن است که "از کجا آورده است؟".
محمد قوچانی در سرمقاله اين هفته شهروند امروز به موضوع "توانگرستيزی" میپردازد. عباس عبدی هم مقاله خوبی در اين زمينه نوشته که به زمينههای اقتصادی و سياسی اين بدبينی اشاره میکند.
در هفتههای اخير دولت نهم از طرح تحول اقتصادی خود پرده برداشته که در افواه عمومی مترادف با طرح نقدی کردن يارانهها دانسته میشود. ايده اعلام شده از سوی دولت آن است که از اين پس حاملهای انرژی (نفت، گاز، بنزين، گازوييل، برق و ...) به قيمت جهانی فروخته شده و افزايش درآمد دولت که بالغ بر 90 هزار ميليارد تومان براورد میشود، بطور مستقيم بين مردم (هفت دهک درآمدی نخست) تقسيم گردد.
صادق زيباکلام نقدی بر اين طرح نوشته و تشريح میکند که درآمد حاصل از اين طرح بايد صرف کمک مستقيم به اقشار محروم، افزايش نقش دولت در تامين هزينههای بهداشت و درمان، سرمايهگذاری در شبکه و سيستم حمل و نقل و مواردی مشابه گردد. مرتضی الويری هم در مقاله کوتاه ديگری به نکات مثبت و منفی طرح دولت (از جمله تورم ناشی از افزايش حجم نقدينگی) میپردازد که خواندنی است. مقاله عطاءالله مهاجرانی هم با تلخی و بدبينی به اين طرح مینگرد و آن را بويژه در فضای پرالتهاب کنونی اقدامی نابخردانه میداند.
دکتر محمدرضا باطنی که از زبانشناسان و فرهنگنويسان مشهور روزگار ماست، در مقالهای به مشکل زايايی زبان فارسی (توان واژهسازی و گسترش متناسب با نيازهای جديد) میپردازد. در زبانهايی مانند انگليسی (و نيز عربی) از اشتقاق فعل، اسم و صفت از يکديگر و نيز ترکيب با واژههای ديگر تعداد زيادی واژههای جديد ساخته شده و بکار گرفته میشود.
در زبان فارسی اين اشتقاق تنها از فعلهای ساده (بسيط) انجام میشود (مانند اشتقاق واژههایی مانند نمايشگاه، نمايشنامه، نمايه و ... از فعل ساده نمودن). مشکلی که در اين زمينه وجود دارد آن است که تعداد فعلهای ساده بسيار کم است و برخی از آنها منسوخ شده است. ديگر آن که در زبان فارسی امروز بيشتر تمايل به استفاده از فعلهای مرکب است تا ساده (مانند به نظر رسيدن بجای نمودن). دکتر باطنی در اين مقاله علل مختلف و راهحلهای احتمالی اين مشکل را بررسی مینمايد.
گروه مشاوره مرکر هر ساله اقدام به بررسی "کيفيت زندگی" در شهرهای مختلف جهان نموده و آنها را از اين نظر رتبهبندی مینمايد. در اين رتبهبندی شهر نيويورک مبنا گرفته شده (شاخص 100) و شاخص کيفيت زندگی شهرهای ديگر بصورت مقايسهای بدست میآيد.
ده شهر نخست دنيا در ارزيابی سال 2008 به ترتيب عبارتند از: زوريخ (سوييس)، وين (اتريش)، ژنو (سوييس)، ونکوور (کانادا)، آکلند (نيوزلند)، دوسلدورف (آلمان)، مونيخ (آلمان)، فرانکفورت (آلمان)، برن (سوييس)، سيدنی (استراليا).
نرخ تورم نسبتاً بالا در ايران ـ که با افزايش قيمت نفت در
دوسال اخير، دو برابر شدن نقدينگی و رشد نامتناسب اقتصادی شتاب بيشتری نيز يافته
است ـ به معضلی تبديل شده که نه تنها فقر و فقرهراسی را در ميان مردم تشديد کرده،
بلکه پسلرزههای آن گريبان سياستمداران اصولگرای دولت و مجلس را نيز گرفته است.
اين که تورم به يک بيماری مزمن در اقتصاد ايران تبديل شده و بيش از سه دهه (از سالهای ميانی دهه 50) از عمر آن میگذرد، ريشه در ساختار اقتصاد ايران دارد که دکتر مسعود نيلی آن را در قالب يک مدل نظری و ساده اقتصاد کلان توضيح میدهد.
مقامات ایران اصرار دارند که مساله اتمی ایران موضوعی حقوقی ـ فنی است و این غرب است که میکوشد آن را سیاسی ـ امنیتی کرده و در شورای امنیت نگاه دارد. به یاد دارم علی لاریجانی در واکنش به این اظهارات که دنیای غرب از "انگیزه" ایران برای دنبال کردن فعالیتهای اتمی آگاه است، گفته بود (نقل به مضمون) که مگر غرب دستگاه انگیزهخوانی دارد و در کدام سیستم حقوقی انگیزه (بدون عمل) معیار تنبیه قرار میگیرد؟
جالب است که در داخل ایران هم گروههای مختلفی مانند دانشجویان،
زنان، کارگران و معلمان اصرار میورزند که خواستههای آنها عمدتاً صنفی ـ حقوقی
است و نه سیاسی. در مقابل حاکمیت ابراز میدارد که "انگیزه" این کنشهای
اجتماعی تضعیف امنیت ملی و براندازی نظام حاکم است. بابک داد (که کتاب "100 روز با
خاتمی" را در سالهای اولیه دوران خاتمی نوشته بود) در روز نوشت خود به این
موضوع پرداخته است.
به یاد "قاعده زرین
اخلاق" (به تعبیر دکتر سروش) افتادم که در کلام حکیمان (از کنفوسیوس تا امام
علی) آمده است: "هر آن چه بر خویش میپسندی، بر دیگران نیز بپسند؛ و هر آن چه
بر خویش روا نمیداری، بر دیگران نیز روا مدار".
