Powered by Movable Type 4.0

تناسب سطح قيمتها و سطح دستمزدها؟

پنجشنبه 27 تیرماه 1387
 

1. در سالهای اخير، يکی از موضوعاتی که در مديريت اقتصادی کشور مطرح بوده، آزادسازی قيمتها و رساندن قيمت برخی از آنها به سطح قيمتهای بين‌المللی است. دولت خاتمی در برنامه چهارم ماده‌ای آورده بود که مطابق آن قيمت انواع سوخت در طی دوره پنج‌ساله برنامه چهارم توسعه (84 تا 88) به تدريج به سطح منطقه خليج فارس می‌رسيد تا ضمن حذف قاچاق سوخت از کشور (به علت ارزانی نسبی آن)، از درآمد حاصل از آن برای گسترش سيستم و شبکه حمل و نقل عمومی، گسترش دامنه و بهبود عملکرد سيستم تامين اجتماعی و ... استفاده شود. البته اين ماده از برنامه چهارم توسط نمايندگان مجلس هفتم حذف شده و رای به تثبيت قيمت حاملهای انرژی (نفت، گاز، بنزين، برق و ...) داده شد.

2. در ماههای اخير، طرح تحول اقتصادی دولت نهم که از آن به جراحی بزرگ اقتصادی ياد می‌شود بر آن است که يارانه انرژی (و به عبارت درست‌تر، ارزان‌فروشی نسبت به قيمتهای بين‌المللی) را حذف نموده و معادل ريالی آن را که بيش از 90 هزار ميليارد تومان (بيش از بودجه عمومی سال 87) براورد می‌شود بطور نقدی و مستقيم به خانوارها پرداخت کند. عنوان اين طرح هم "نقدی کردن يارانه‌ها" انتخاب شده که به نظر می‌رسد با توجه به ماهيت آن بهتر است "توزيع (بخشی از) درآمد نفت و گاز ميان مردم" نام گيرد.

3. جدای از ايرادهای کارشناسی که به اين طرح گرفته می‌شود ـ مانند آن که اين کار نقدينگی را دست‌کم به اندازه 50 درصد افزايش می‌دهد و پيامدهای تورمی دارد، شرايط پرالتهاب کنونی زمان مناسبی برای جراحی اقتصادی نيست، راههای بسيار بهتری برای هزينه کردن اين مبلغ وجود دارد و ... ـ يکی از ايرادهايی که در ميان مردم مطرح می‌شود آن است که مگر ما درآمدمان به اندازه اروپاييها است که به اندازه آنها پول برای بنزين، برق و مانند آنها پرداخت کنيم؟










 

آرشیو ماهیانه وبلاگ دست نوشته ها