در دوره کارشناسی ارشد
مديريت (MBA) درسی با نام Sustainability
داشتيم (که میتوان آن را به "پايداری" (يا "توسعه
پايدار") ترجمه نمود). چکيده اين درس آن بود که رويکرد انسان معاصر (پس از
انقلاب صنعتی) به توسعه در درازمدت قابل تداوم نيست و با وارد ساختن آسيبهای جبرانناپذير
به محيط زيست و ايجاد فاصلههای فاحش اقتصادی و اجتماعی بين جوامع، به زيربناهای
توسعه آسيبهای جدی وارد میسازد.
در اين درس هر گروه از
دانشجويان بايد يک گزارش ارزيابی از يکی از معضلات جامعه ايران (مرتبط با توسعه
پايدار و سه مولفه آن: محيطزيست، اقتصاد و جامعه) و راهحلهای پيشنهادی خود تدوين
کرده و در حضور دانشجويان و مدرس دوره ارايه مینمود. به دليل علاقه به مقوله
مديريت شهری و شهرسازی، من موضوع ترافيک تهران را پيشنهاد کردم که مورد
پذيرش گروه قرار گرفت. در اين نوشتار قصد دارم چکيدهای از مطالعات انجام شده را در
اين جا بيان کنم (فايلهای ارايه مطلب: 1 و 2).
برای حل اصولی مساله ترافيک يک راهحل چهار سطحی وجود دارد:
ادامه مطلب »
